Bela Crkva - www.belacrkva.eu

MALETIĆ ĐORĐE - GEORGIJE

(Jasenovo, 1. mart 1816. godina - Beograd, 2. januar 1888. godina) književnik, političar.

Školske 1834/1835 godine završava sremskokarlovačku Gimnaziju. Filozofske nauke završava u Segedinu.

Krajem 1838. godine odlazi iz graničarskog Jasenova u Kneževinu Srbiju, gde u Kragujevcu stupa u državnu kneževnu službu. U Kragujevcu, ukazom Miloša Obrenović, od 23. januara 1839. godine raspoređuje na dužnost pomoćnika sekretara Okružnog kragujevačkog suda pri Magistratu.

Kao sekretar Upraviteljstva varoši Beograd, postavljen 1840. godine.

Od 19. aprila 1841. godine stupa na dužnost, sekretar "Knjažesko Srbske agencije u knjažestvima Valahija i Moldova", u Bukureštu (Rumunija). Na tom položaju zadržava sve do 1. oktobra 1842. godine.

Posle pet godina kao stanovnik Zemuna (1842-1847), sa dobivenom dozvolom, u jesen 1847. godine vratio se u Beograd (Srbiju). Godine 1847. izabran za prvog dopisnog člana "Društva srbske slovesnosti (potonje Srbsko Učeno Društvo)"

Profesor Gimnazije Beogradske, od 1. oktobra 1848. godine, a od 26. oktobra 1848. godine prima i katedru za nemački jezik. Od 18. aprila 1858. godine počeo da vrši dužnost privremenog direktora Liceja (Beogradske gimnazije), a od 19. februara 1859. godine i stalnog direktora.

Od 1851. godine radi na pozorištu i pozorišnoj umetnosti. Osniva u beogradskom Čitalištu jedan Pozorišni odbor, čiji je zadatak bio da radi na podizanju zgrade Pozorišta u Beogradu. Na predlog "Popečiteljstva prosveštenija" (Ministarstva prosvete), bio postavljen 12. februara 1870. godine za predsednika Pozorišnog odbora, od 5. januara do 11. decembra 1871. obavlja dužnost upravnika Narodnog pozorišta u Beogradu.

Kao član Narodnjačke stranke, bio je poslanik u Narodnoj skupštini. Vlada Srbije, 15. avgusta 1878. godine odlikuje ga takovskim krstom trećeg stepena, za naročite zasluge na polju školstva i književnosti.

Dela: Apoteoza velikom Karađorđu (1850), Primeri poetskih sastava za mladež (1851), Teorija poezije (1854), Svatovi (1855), Ritorika (1855), Preodnica srbske slobode (1863), Himne Mihailu Obrenoviću (1847), Beseda (1876), Građa za istoriju srpskog narodnog pozorištva u Beogradu (1884), Stogodišnjica Vuka Stef. Karadžića (1886) i dr.

GERŠIĆ GLIGORIJE

(Bela Crkva, 29. jun 1842. godina - Beograd, 8. mart 1918. godina), maturirao u Gimaniziji u Sremskim Karlovcima. Pravne studije završava u Beču, po završetku studija prelazi da radi u Velikoj školi u Beogradu.

Od 1881-1892. godine, bio Ministar pravde, od 1901-1907. godine, obavljao je dužnost državnog savetnika. Od 1901-1907. godine, bio je Senator. Rektor Filozofskog Fakulteta u Beogradu. Jedan od osnivača Radikalne stranke, u čijoj je vladi bio tri puta ministar pravde.

Dela: Encikolopedija prava, Sistem rimskog privatnog prava (institucije), Priroda državine, Današnje ratno pravo, Današnje diplomatsko i konzularno pravo, Međunarodno-pravni bilans u poslednjoj balkanskoj krizi i dr.

RISTIĆ MIHAJLO

(Bela Crkva, 17. septembar 1829. godina - Bela Crkva, 27 jul 1897. godina), doktor prava, političar, profesor filozofije u Karlovačkoj gimnaziji u Sremskim Kamenicama.

MIČIN SIMEON

(Bela Crkva, 29. avgust 1843. godina - Kusić, 11. april 1904. godina), srpski pukovnik, u ratu sa Turskom odlikovan srebrnim medaljonom za hrabrost od knjaza Milana M. Obrenovića i Kraljevskim ordenom Takovskog krsta četvrtog i petog reda po ukazu kralja Aleksandra I. organizator srpske konjice i nastavnik jahanja u Vojnoj školi u Beogradu, slikar.

BEM LEONARD

(Bela Crkva, 25 novembar 1883. godina - Bela Crkva, 25. decembar 1924. godina), istoričar, arheolog, vinogradar, numizmatičar, nestor banatske istoriografije.

KARL MATES

(Bela Crkva, 15 oktobar 1893. godina - South Bend, USA, 9. maja 1957. godina), pijanista i kompozitor.

Studije muzike pohađao u Budimpešti na Kraljevskoj-mađarskoj Zemaljskoj školi, potom na Zemaljkoj Muzičkoj akademiji i Mađarskom državnom fakultetu za Muzičku umetnost, gde je 14. juna 1918. godine dobio profesorsku diplomu. Godine 1919 postavljen za nastavnika i profesora na Gradskoj Muzičkoj školi u Temišvaru. Godine 1922 odlazi u Sjedinjene Američke Države, gde počinje klavirsku karijeru u New Yorku, a potom kao organista South Benda. Redovni profesor na Muzičkoj akademiji u Čikagu, kao i na Ruzvelt Koledžu i na Nort Dam Univerzitetu u South Bendu. Komponovao je za mnoge udaračke kvartete i bendove klavirske delove.

Glavno delo je sinfonijska pesma "Fivetone Pictures", izvedene 1938. godine, od strane Njuroškog gradskog orkestra pod upravom Eugena Ormandya. U Beloj Crkvi imao solistički koncert 24. jula 1921. godine.

KONECNI ANA

(Bela Crkva, 12. septembar 1902. godina - Wien, 6. septembar 1968. godina), operska pevačica (sopran; alt)

Opersko pevanje učila na Konzervatorijumu u Beču kod E. Schmedes-a. Kao sopran debitovala je 1925. godine u Beču, kao alt debitovala 1927. godine u Chemnitz-u u Bohemiji. Istakla se ulogama dramskog soprana. Član Državne opere u Beču, Berlinu i Drezdenu, odnosno solist opere u Berlinu, na Metropolit u New Yorku, na Covent Gardenu u Londonu i državnoj operi u Beču.

Od 1954-1957. godine bila je docent na Bečkoj Muzičkoj Akademiji. U Beloj Crkvi imala solistički koncert 30. januara 1924. godine.

BUGARINOVIĆ MELANIJA

NOVAČEK

Novaček, Martin (1834-1906) muzički pedagog, kompozitor, organist i horovođa.

  Od 1852 do 1871 godine organist i horovođa crkvenog hora u Rimokatoličkoj crkvi u Beloj Crkvi. Osnivački član Deutsche Männergesangverein (1854 godine). Godine 1868 osniva privatnu pevačku i muzičku školu u Beloj Crkvi.

  Godine 1871 odlazi za Temišvar gde postaje osnivač i i član ”Filharmonijsko društvo u Temišvaru„. Od 1876 do 1886 godine Martin Novaček osniva u Temišvaru ”Udruženje kamernih muzičara familije Novaček„.

Novaček, Rudolf (1860-1929) kapelmajstor i kompozitor. Studije muzike završio na konzervatorijumu u Beču. Kao priznati violinistai dirigent nastupao u Ugarskoj, Austriji, Rumuniji, Rusiji, Bugarskoj, Holandiji i Belgiji. Komponovao je preko 90 samostalnih muzičkih dela.

Novaček, Ottokar (1866-1900) violinista i kompozitor. Studije violine učio u Beču, a Konzervatorijum u Lajpcigu, u kojem je 1885 godine bio nagrađen iz Mendelsonovog fonda. Godine 1891 iselio se u SAD, iste godine (1891) postaje član Simfonijskog orkestra u Bostonu, potom član Orkestra Metropolitan Opere i član (1892/1893) darmoš Orkestra u Nju Jorku.

Novaček, Karl (1870- ...) horovođa i kapelmajstor. Osnovno muzičko znanje dobio od oca. Školovao se u Temišvaru kao vojni vaspitanik. Od 1890 do 1893 godine kapelnik vojne muzike u Petrovaradinu, a od 1893 do 1896 godine u Egeru. Od 1897 godine čelo-solist u Carsko-Kraljevskoj državnoj operi u Budimpešti.

MUNĆAN SLAVKO

MITROVIĆ ŽIVICA

VASKO POPA

(Grebenac, 29. juna 1922 godina - Beograd, 5. januara 1991. godina). Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Vršcu. Posle toga upisao se na Filosofski fakultet u Beogradu. Studije nastavlja u Bukureštu i Beču. Nakon završetka rata diplomirao je na romanskoj grupi Filozofskog fakulteta u Beogradu, 1949. godine.

U Vršcu, 29. maja 1972. god. osnovao je Književnu opštinu Vršac (KOV) i pokrenuo neobičnu biblioteku na dopisnicama, nazvanu "Slobodno lišće". Iste godine izabran je za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti. Jedan je od osnivača Vojvođanske akademije nauka i umetnosti (14.12.1979.) u Novom Sadu.

Literatura:

- Đorđević Ljubiša, Bela Crkva moj garnizon, Bela Crkva, 2003. godina

- Đorđević Ljubiša, Bela Crkva poslovno - turistički vodič, Bela Crkva, 2004. godina

- Mala enciklopedija, Prosveta , Beograd, 1986. godina

- Živan Ištvanić, Georgije - Đorđe Maletić (1816-1888), Bela Crkva,1996.godina

- www.wikipedia.org

>> Početak strane