Banatska Palanka


Istorija

 

Banatska Palanka predstavlja raskrsnicu između Bele Crkve - Kovina i Stare Palanke - Rama. Prvo naselje ovde je podignuto još u sedamnaestom veku na mestu današnje Stare Palanke koja se nalazi kod ušća reke Nere u Dunav. Početkom devetnaestog veka Palanka je bila značajno pristanište. Današnja Banatska Palanka se nalazi nekoliko kilometara severnije od Stare Palanke.

Stara Palanka je od najranijih vremena bila naseljena, zbog mogućnosti prelaska Dunava. Arheološka nalazi oktkrivaju tragove neseljenosti iz bronzanog doba. Na ovom prostoru bilo je poznato dačansko naselje Genukla. Za vreme velikog pohoda rimskog cara Trajana 101. godine protiv Dačana bio je podignut od lađa prelaz između Rama i Palanke. Rimljani podižu naselje i tu se zadražalo sve do propasti Rimskog carstava.

U srednjem veku podignuto je utvrženje Horom. Oko 896. godine u ovom naselju odigrala se bitka između Mađara i Bugara. Godine 1129. Vizantijka vojska je porazila Mađare kod Horoma, a 1161. godine Horom je osvojio vizantijski vojskovođa Alexius Contostephaus. U Horomu je 18. maja 1239. godine boravio ugarski kralj Bela IV, od kada potiču prvi zvanični pisani dokumenti o Horom naselju. Ovo naselje se pominje 1390. godine, za vreme upada turaka. U turskom periodu od 1552 do 1716. godine Horom je bila značajan tvrđava i beglučko sedište. Posle austro-turskog rata od 1737 do 1739. godine tvrđava u Banatskoj Palanci, je na osnovu ugovora o miru, porušena. Početkom devetnostog veka Palanka je bila značajno dunavsko pristanište, gde su barke plovile niz Dunav za Tursku.

Mapa - (1806-1869)

Mapa - (1869-1887)

Literatura:

Đorđević Ljubiša, Bela Crkva moj garnizon, Bela Crkva, 2003. godina



TM

TM